Naam NORDIN BAHIDA 
Beroep COACH
Gezin VRIJGEZEL

Nordin Bahida is verslaafd aan alcohol. Spanningen drinkt hij weg, alcohol is het middel om moeilijke gevoe- lens te vermijden, om de pijn van de realiteit te kunnen dragen. Als we hem spreken heeft hij meer dan 150 dagen geen druppel alcohol gedronken. Zijn bezoek aan Michaels events zijn naar eigen zeggen cruciaal geweest in zijn ontwikkeling en in waar hij nu staat. ‘Het is 2016. Het gaat niet goed met me en dat weet ik. Ik zit in de ziektewet en ben in een verwarde staat, depressief zelfs. Ik wil eigenlijk niet meer leven en dan is er altijd weer de drank waar ik naar grijp. Soms ’s avonds, maar ook vaak genoeg overdag. Ik neem nau- welijks deel aan de maatschappij en heb geen sociaal leven. Ik verstop me, trek me terug en de enige mensen met wie ik nog omga, zijn de zuiplappen in het café. Misschien moet ik zo diepgaan om me te realiseren dat dit niet mijn leven kan zijn, want opeens besef ik: dit moet anders! Ik besluit te gaan schrijven in de bibliotheek. Dat is voor mij een hele stap. De eerste paar keer dat ik daar met mijn laptopje aankom, voel ik me onwennig, maar al snel maak ik hier en daar een praatje en ga ik me op mijn gemak voelen. Op een maandagmorgen wil ik weer in de bibliotheek gaan werken, maar sta ik voor een dichte deur. Dat dwingt me om een koffietentje binnen te gaan. In de zaak waar ik zit, raak ik met een dame in gesprek. Ze vraagt hoe het met mij gaat. Als ze hoort dat ik helemaal niet okay ben, zegt ze: “Weet je wat jij moet doen, je moet naar Michael Pilarczyk.” Ik google Michael en zie een filmpje van hem. Wat hij zegt raakt me echt. Zoals hij praat over de dieptepunten en tegenslagen in zijn leven en over hoe hij die toch weer wist te overwinnen en de diepere lagen in bewustzijn. Ik besluit naar een event te gaan. Wat ik daar aan inzichten krijg en leer over de kracht van je gedachten, zet zo’n ommekeer voor me in. Na het event is er een signeersessie. Ik wacht net zo lang tot Michael klaar is en tijd voor me heeft. We heb- ben een diepgaand gesprek over mijn drankprobleem en mijn zelfmoordgedachtes, als: zal ik voor een trein springen of van een gebouw? Ik zie dat Michael door mijn verhaal wordt geraakt. Hij zegt: “Man, wat krach- tig dat jij hier staat.” In de periode die volgt lees ik Michaels boeken en voel me steeds beter. Ik neem vriendelijk afscheid van bepaalde mensen. Mijn lijf voelt sterker, mijn energielevel neem toe en die Wet van de Aantrekkingskracht, waar Michael het altijd over heeft, voel ik in alles. Mijn mind werkt razendsnel. Ik koop een kaartje voor Maximum Potential, in 2017. Mijn zelfverzekerdheid is toegenomen. Ik ben niet meer de persoon die ik was voor het vorige event. Daar in een zaal vol mensen stel ik Michael de vraag: Hoe kan je al je ellende uit je verleden achter je laten? Met een trillende stem deel ik mijn verhaal met de mensen in het publiek. Over mijn vader wiens slopende ziekte ik niet kan aanzien, mijn zelfmoordgedachtes, mijn depressies, maar ook over mijn drankprobleem ben ik openhartig. Zelfs die twee blikken bier die ik, vlak voor aanvang van het event, nog even snel achterover heb geslagen, verzwijg ik niet. Van iemand die nog niet eens naar een koffietentje durfde, ben ik nu iemand die voor 200 man zijn verhaal staat te doen! Na afloop ko- men er mensen naar me toe, ze schudden mij de hand. Ik krijg visitekaartjes toegestoken van mensen die zeg- gen dat ze me willen steunen als ik een zwak moment heb, als support. Van Michael leer ik bepaalde zaken en gebeurtenissen te accepteren. Op goede dagen lukt dat ook, dan zie ik werkelijk de goedheid die schuilt in het aanvaarden. Ik stop drie weken met drinken, maar krijg een terugval als ik na die tijd weer begin en geen maat weet te houden. Ik zie een podcast van Michael en Cindy voorbijkomen over verslaving. Hierin zijn zij in gesprek met Veronica Risch en Patricia Zegwaard. Veronica noemt zichzelf, al heeft ze al jaren niet meer gedronken, nog altijd ver- slaafd en gaat ook nog steeds naar AA-meetings. Dit is echt een eyeopener. Opeens ben ik me bewust van de grootte van mijn probleem. Ik ben verslaafd en moet radicaal stoppen. Ik heb het ‘af en toe een borreltje doen’ gewoonweg niet in de hand. Met de verhalen van Veronica en Patricia als voorbeeld besluit ik dat ik het kan. Drank is mijn grootste obstakel naar groei. Het is 10 oktober 2018, ik kap met alle drank en herpak me- zelf als nooit tevoren, dat is 150 dagen geleden.’
Schermafbeelding 2019-05-20 om 10.53.01